5 Responses to 1 : 941 – ஒரு இந்திய பணக்காரரின் ஒரு வருட சம்பாத்தியம் – ஒரு தொழிலாளியின் 941 வருட சம்பளத்திற்கு சமம் ..!!!

1. R.Srinivasan சொல்கிறார்:

   11:32 முப இல் ஜனவரி 27, 2018

   It is very shocking to know that the 3/4th of the wealth in india and also all over the world travels towards very few people and the vast majority of the people are holding very few wealth in their possession. It is a red signal for the entire world about capitalism,which works for very few and destroys the livelihood of many. Unfortunately, the rich and mighty corporates controls the democratically elected governments in the world and supply money (illegitimate?) for the political parties to stand in elections without any transparent manner. The ruling parties, which thrives on the money supplied by the rich and mighty corporates are duty bound to create policies, which suits the 1% of the population. In our country, we witness this upward trend of the rich becomes richer since 1991 onwards, when Narasimha Rao government introduced liberalization and globalization, which is being followed more vigourously by all the government. As a result, we see sudden spike in increase of wealth possessed by these 1% of the privileged class. The corporate lobbies and the media controlled by corporates consistently making propaganda that higher corporate tax will lead to lesser collection and more inflation and lesser tax structure will have more tax compliance. We see in most of the countries, including our own country, tax evasions and stashing funds to abroad by dodging tax and utilizing the liberal policies people do not pay the taxes which are due to government. Multinational corporations,indian big companies are paying huge salary and perks to their senior officials and pay very less to their other employees, which may not be a real wage. They also pay huge sums of dividents to their share holders out of the profits but refuse to pay to the employees, who are directly involving in daily activities of the organizations, this includes production etc. Very few board of directors are determining the companies fate sitting somewhere, such as what to produce, where to produce,how to produce and what to do with profits. As Dr.Richard Wolff, a professor, teaching marxist economics in university in USA for over 4 decades, suggested that the work places must be democratized by Co-operative methods of production and running of the organization by workers themselves and decide all the matters, we can try this method here and for which the government must co-operate. Inequality in any society is dangerous and may lead to complicated problems for the countries. We have never seen the countries discussing these matters in any forum. Hope our country realises this grave danger and put an effort collectively to address this serious nature of problem.
2. அறிவழகு சொல்கிறார்:

   12:58 பிப இல் ஜனவரி 27, 2018

   பொறுமை இழந்து மக்கள் புரட்சி ஏற்பட்டு இந்த 1% கொள்ளையர்களிடம் குவிந்து கிடக்கும் செல்வங்கள் எல்லாம் சூறையாடப்பட்டால் தான் இப்போது இருக்கின்ற ஆட்சியாளர்களுக்கும் சேர்ந்து புத்தி வரும்.

   இந்த நாடு மக்கள் புரட்சியை நோக்கி செலுத்தப்படுகிறது. அதற்கு இப்போது இருக்கின்ற ஆட்சியாளர்கள் முழு முதற் காரணமாக இருக்கப் போகின்றார்கள்.
   • ஆதி சொல்கிறார்:

     1:53 முப இல் ஜனவரி 28, 2018

     ஆம்
3. மதுரைத்தமிழன் சொல்கிறார்:

   8:52 பிப இல் ஜனவரி 27, 2018

   /எதை எழுதினாலும், அரசாங்கத்திற்கு விரோதமாகவே எழுதுகிறாய் என்று குற்றச்சாட்டு வருகிறது.//

   அரசாங்கம் செய்வதைத்தானே நீங்கள் எழுத முடியும் அப்ப அரசாங்கம் விரோதமாக செயலபடுகிறா என்று கேளுங்கள்
4. புதியவன் சொல்கிறார்:

   5:32 முப இல் ஜனவரி 28, 2018

   ஒரு கூட்டுக் குடும்பத்தில், ஒவ்வொரு சகோதரர்களும் ஒவ்வொரு மாதிரி சம்பாதிப்பார்கள். அவர்களது வேலையைப் பொருத்து அவர்களுக்கு உடைகள் வாங்கித்தருவார்கள். ஆனால் உணவு, மற்ற விஷயங்கள் எல்லோருக்கும் ஒன்றாகத்தான் இருக்கும். இதில் வேலையிலாமல் இருப்பவன், சாதாரணமான சம்பளம் வாங்குபவன் எல்லோரும் ஒரே மாதிரிதான் குடும்பத் தலைவரால் நடத்தப்படுவார்கள். நிறைய சம்பாதிப்பவன், அவனது வேலையின் பொருட்டு காரோ பைக்கோ வைத்திருக்கலாம், சில சமயங்கள் பிஸினெஸ் லஞ்ச் சாப்பிடலாம். ஆனால் கூட்டுக் குடும்பத்தில், தன் மனைவியோடு மட்டும், நல்ல சினிமா பார்க்கப்போவது என்பதெல்லாம் இருக்காது. அத்தகைய bonded கூட்டுக் குடும்பங்கள்தான் நெடு நாள் நிலைத்து நிற்கும். இதில் வெளியிலிருந்து வந்த மனைவிகளால் சிறிது பிரச்சனை வரலாம், ஆனால் for the bigger benefit இவற்றையெல்லாம் மறந்து உயரிய நோக்கத்தை நோக்கிச் செல்லவேண்டும். கோவில் கொடை என்று வந்து, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பங்களிப்பைச் செய்யவேண்டும் என்று ஊரில் ஒரு நிலை இருந்தால், பணமே இல்லாதவர்கள் உடல் சேவை செய்வதும், சாதாரணமானவர்கள் 10 ரூபாய் கொடுக்கும்போது பணக்காரர்கள் 500 ரூபாய் கொடுப்பதும் சகஜம்.

   இது இந்தியாவிற்கும் பொருந்தும். வரி என்பது மேலிருந்து கீழாக அதே விகிதத்தில் இருக்கவேண்டும். மக்களுக்கும் ஏமாற்றுவது என்பது நோக்கமாக இருக்கக்கூடாது. வருட இறுதியில் ஷேர்கள் முதற்கொண்டு கணக்குக் காண்பிக்கப்பட்டு, அப்போதைய சொத்தாக கணிக்கப்பட்டு, அதற்கேற்ற வரி விதிக்கப்படவேண்டும். 10 கோடிக்கு மேல் வருமானம் இருப்பவர்களுக்கு 50% வரியும், 5 லட்சம் வருமானம் இருப்பவர்களுக்கு 5% வரியும் விதிக்கவேண்டும். எல்லோரும் வரி செலுத்தவேண்டும் என்ற நிலைமை வரவேண்டும். அறக்கட்டளைகளையும் அறவே ஒழிக்கவேண்டும்.ஏனென்றால் அறக்கட்டளைகள் என்ற பெயரில் கருப்புப் பணம் பதுக்கப்படுகிறது. உதாரணம் வேண்டுமென்றால், கேடி சகோதரர்கள் (எல்லாரையும் உதாரணம் காட்டலாம், சோனியா முதற்கொண்டு). அவர்களுக்கு சொந்தமாக கார் கூட இல்லை என்று கணக்குக் காட்டுவார்கள், ஆனால் பல்லாயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய் சொத்துக்கள் அவர்களிடம் உண்டு.

   மற்றபடி ‘மக்கள் புரட்சி’ என்பதெல்லாம் அர்த்தமில்லாதது. வாய்ப்புகள் எல்லோருக்கும் இருக்கிறது. பயன் படுத்திக்கொள்ளாமல், சோம்பேறியாக டாஸ்மாக்கில் குடியிருப்பவர்களுக்கு நாட்டில் எதற்கு உரிமை? இன்றைக்கு பணக்காரர்கள் என்று காட்டப்படுபவர்கள் எல்லோருமே ஒரு காலத்தில் பணமே இல்லாமல் இருந்தவர்கள்தான். ராஜகோபால், பன்னீர்தாஸ், வசந்த், சரவணா போன்ற அனைவருமே சாப்பிடக்கூடக் கஷ்டப்பட்டவர்கள்தான். இன்றைக்கு பெரிய பணக்காரர்களாக அவர்கள் இருப்பது அதிருஷ்டமல்ல. அவர்களின் கடின உழைப்பு. உழைக்கத் தயாராக இல்லாமல், இலவசம் வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது மடமைத்தனம்.

பின்னூட்டங்கள் மூடப்பட்டுள்ளது.