வி ம ரி ச ன ம் – காவிரிமைந்தன்

………………………….

…………………………….

உலகின் மிக உயர்ந்த மற்றும் கடினமான போர் முனையாகக் கருதப்படும் சியாச்சின் பனிமலைப் பகுதியில் (Siachen Glacier), இந்திய ராணுவ வீரர்கள் பணிபுரியும் போது பல்வேறு கடுமையான இயற்கை மற்றும் சூழல் சவால்களைச் சந்திக்க வேண்டியுள்ளது. சில முக்கியப் பிரச்சினைகள் மற்றும் சவால்கள் –

1. தீவிர குளிரும் தட்பவெப்ப நிலையும்

• உறைபனி வெப்பநிலை: சியாச்சின் பகுதியில் குளிர்காலத்தில் வெப்பநிலை மில்லியன் டிகிரி வரை குறைந்து -50 டிகிரி செல்சியஸ் முதல் -60 டிகிரி செல்சியஸ் வரை சரியும்.
• பனிப் புயல்கள் (Blizzards): கடுமையான பனிப்புயல் மற்றும் வீசும் குளிர்காற்று வீரர்களின் உடல் வெப்பநிலையை வெகுவாகக் குறைத்துவிடும் (Hypothermia).

2. உயிர் கொல்லும் பனிச்சரிவுகள் (Avalanches) மற்றும் விரிசல்கள் (Crevasses)

• பனிச்சரிவு ஆபத்து: இப்பகுதியில் திடீரென ஏற்படும் பனிச்சரிவுகள் பல சமயங்களில் முழு முகாம்களையும் வீரர்களையும் பனிக்குள் புதைத்துவிடும் அபாயம் கொண்டது.
• மறைந்திருக்கும் விரிசல்கள்: பனிப் பரப்புகளுக்கு அடியில் ஆழமான, கண்ணுக்குத் தெரியாத பல நூறு அடி ஆழமான விரிசல்கள் (Crevasses) இருக்கும். இதன் மீது கால் வைத்தால் எதிர்பாராத விபத்துகள் ஏற்படும்.

3. ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறை மற்றும் உயரமான இடத்து நோய்கள்

• கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 5,400 மீட்டருக்கும் (18,000 முதல் 22,000 அடிக்கு மேல்) அதிகமான உயரத்தில் வீரர்கள் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
• இந்த உயரத்தில் ஆக்ஸிஜன் அளவு மிகக் குறைவாக இருப்பதால், மூச்சுத்திணறல், தலைவலி, உயர் இரத்த அழுத்தம், நுரையீரலில் நீர் கோர்த்தல் (High Altitude Pulmonary Edema – HAPE), மற்றும் மன உளைச்சல் போன்ற உடல்நலப் பிரச்சினைகள் ஏற்படும்.

4. உடல் உறுப்புகளை உறை வைக்கும் ‘ஃபிராஸ்ட்பைட்’ (Frostbite)

• இவ்வளவு குளிரில் பாதுகாப்பு கவசம் அல்லது கையுறைகளைச் சிறிது நேரம் அகற்றினாலும், உடலின் திசுக்கள் உறைந்து போய் (Frostbite) அழுகிவிடும் அபாயம் உள்ளது. இதனால் பல வீரர்களுக்கு விரல்களையோ அல்லது கை-கால்களையோ இழக்க நேரிடும்.

5. பனி குருட்டுத்தன்மை (Snow Blindness)

• சியாச்சின் பனிமலையில் சூரிய ஒளி பனிப்பாறைகளின் மீது பட்டு பிரதிபலிக்கும் வெளிச்சம் வழக்கத்தை விட பல மடங்கு அதிகமாக இருக்கும். இந்த தீவிரமான புற ஊதா கதிர்வீச்சு தாக்கத்தால் பார்வை தற்காலிகமாகப் பாதிக்கப்படும் ‘பனி குருட்டுத்தன்மை’ ஏற்படுகிறது.

6. தனிமை மற்றும் மன அழுத்த சவால்கள்

• குடும்பத்தினருடன் தொடர்பில் இருக்க முடியாத தொலைதூரச் சூழல், மிக நீண்ட காலத் தனிமை, கடினமான பணிச்சூழல் போன்றவை வீரர்களுக்குப் பெரும் மன அழுத்தத்தையும் (Psychological stress) சோர்வையும் உண்டாக்குகிறது.

7. தளவாட விநியோகச் சவால்கள் (Logistics & Supply Chain)

• எதிரிகளின் தாக்குதலை விட, இது போன்ற கடினமான இயற்கைக் சூழலால்தான் சியாச்சினில் அதிக உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன.
• சாலை வசதிகள் இல்லாத இந்த மலை உச்சிக்குத் தேவையான உணவுப் பொருட்கள், குடிநீர், வெடிமருந்துகள் மற்றும் எரிபொருட்களை ஹெலிகாப்டர்கள் மூலமாக மட்டுமே கொண்டு செல்ல முடியும். மோசமான வானிலை காரணமாக பல நாட்கள் போக்குவரத்துத் துண்டிக்கப்படும் சூழலும் உருவாகும்.

இந்த அனைத்து இன்னல்களையும் தாண்டித்தான், நாட்டின் எல்லைப் பாதுகாப்பிற்காக இந்திய ராணுவ வீரர்கள் தங்களின் இன்னுயிரை ஈந்து சியாச்சின் பனிமலையில் விழிப்போடு காவல் புரிந்து வருகின்றனர்.

1990-ல் சியாச்சினில் தங்கியிருந்த இந்திய – பாகிஸ்தானிய படைகள் ஒரு வித்தியாசமான பிரச்சினையைச் சந்தித்தன.

உலகின் மிக உயரமான மற்றும் குளிரான போர்க்களம் எனச் சொல்லப்படும் சியாச்சினில் கழிப்பறைகளுக்கு என்ன செய்வது என்பதுதான் அந்தப் பிரச்சினை.

மைனஸ் 50 டிகிரி குளிர். துவக்கத்தில் பிளாஸ்டிக் பைகளில் மலம் கழித்து, பனியில் ஒரு குழியைத் தோண்டி அதில் கழிவுகளைப் புதைத்துவிட்டு வந்தார்கள்.

ஆனால், மைனஸ் 50 டிகிரி குளிரில் அவை மக்குவதில்லை என்பதால், ஆண்டுக்கணக்கில் அவற்றில் இருக்கும் பாக்டீரியா உயிருடன் இருக்கும். வெயில்காலத்தில் பனி உருகுகையில், அவற்றில் இருக்கும் கிருமிகள் காற்றில் கரைந்து தொற்றுநோய்களை உருவாக்கும்.

இதன்பின், கழிவுகளைத் தொட்டிகளில் சேகரித்து மலைச்சரிவுகள், பெரிய பள்ளங்களில் போட்டார்கள். ஆனால், விரைவில் அங்கே இருந்தும் நாற்றமும் கிருமிகளும் வந்தன. இது சரியான சுகாதார முறை அல்ல எனத் தெரிந்தது.

இப்படி குளிரான பகுதிகளில் போரிடும் பிற நாட்டு ராணுவங்கள் கழிவை அப்படியே சமவெளிக்குக் கொண்டுவந்து அங்கே எரித்து வந்தார்கள். எவரெஸ்ட் ஏறும் வீரர்கள் தம் கழிவுகளைச் சுமந்து சமவெளிக்கு வந்து அங்கே டிஸ்போஸ் செய்ய வேண்டும் எனவும் சட்டம் உண்டு.

அதன்பிறகு, இரு நாட்டு ராணுவங்களும் ராணுவ ஹெலிகாப்டர்களை அனுப்பி டன்கணக்கில் தேங்கிக்கிடந்த கழிவுகளைத் தேடி எடுத்துவந்து எரித்தார்கள். ஆனால், இதற்கு ஏகப்பட்ட செலவும் நேரமும் பிடித்தது.

இந்தச் சூழலில், அண்டார்டிகாவில் உள்ள தக்ஷின் கங்கோத்ரி மற்றும் மைத்ரி ஆராய்ச்சி மையங்களில் இருந்த இந்திய விஞ்ஞானிகள் அங்கே ஒரு புதுவகை பாக்டீரியாவைக் கண்டுபிடித்தார்கள். அண்டார்டிகா குளிரில், பல மைல் ஆழத்தில் ஆக்ஸிஜனே தேவையில்லாத சூழலில் வாழும் அனரோபிக் வகை பாக்டீரியாக்கள் அவை.

டி.ஆர்.டி.ஓ-வில் இருந்த நுண்ணுயிரியல் விஞ்ஞானிகள் இந்த ஆராய்ச்சிப் குழுக்களில் பங்கேற்றனர். அண்டார்டிகாவின் உறைபனி நிலப்பரப்பு, ஏரிகள் மற்றும் மண் அடுக்குகளிலிருந்து -30c க்கும் குறைவான வெப்பநிலையிலும் வாழக்கூடிய நுண்ணுயிர் மாதிரிகளைச் சேகரித்தனர்.

இந்த உயிரினங்கள் அதி-உறைநிலை நுண்ணுயிரிகள் (Psychrotrophic / Psychrophilic Bacteria) என அழைக்கப்படுகின்றன. விஞ்ஞானிகள் சேகரிக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான பாக்டீரியாக்களிலிருந்து, மனிதக் கழிவுகளான புரதம், கொழுப்பு மற்றும் ஸ்டார்ச் ஆகியவற்றைச் சிதைக்கும் திறன் கொண்ட பாக்டீரியாக்களை மட்டும் தனியாகப் பிரித்தெடுத்தனர்.

சியாச்சினில் உள்ள பதுங்கு குழிகளில் ஆக்சிஜன் குறைவாக இருக்கும் என்பதால், ஆக்சிஜன் இல்லாத நிலையிலும் (Anaerobic Environment) மைனஸ் வெப்பநிலையிலும் கழிவுகளைச் சிதைக்கக்கூடிய பாக்டீரியாக்களைத் தேர்வு செய்தனர்.

சியாச்சினில் கழிவறைகளில் தொட்டிகள் அமைக்கப்பட்டு அதில் இந்த பாக்டீரியாக்கள் விடப்பட்டன. இந்த பாக்டீரியாக்கள் 0c – -30c வரையிலான வெப்பநிலையில் கழிவுகளை முழுமையாகச் சிதைத்து, துர்நாற்றமில்லாத நீர் மற்றும் மீத்தேன் வாயுவாக மாற்றத் தொடங்கின.

பல பத்தாண்டுகளாக இந்திய ராணுவத்தை வாட்டி வந்த கழிவுப் பிரச்சினை இப்படியாகத் தீர்ந்தது.

இதன்பின், இந்திய ரயில்வேயும் இத்தொழில்நுட்பத்தை 2012-ல் பயன்படுத்தத் துவங்கியது.

அதுவரை ரயில்வே கழிவுகள் ரயிலில் இருந்து அப்படியே தண்டவாளத்தில் விழுந்து சுகாதாரக் கேட்டை உருவாக்கி வந்தன. சுமார் 125,000 ரயில் பெட்டிகளில் இந்த பயோ-டைஜெஸ்டர் தொட்டி பொருத்தப்பட்டது. குளிரில் மட்டுமே வாழும் இந்தப் பாக்டீரியாக்களை இந்திய வெப்பநிலைக்கு மாற்றுவதற்காக, இந்தியப் பாக்டீரியாக்களைச் சேர்த்து

பயோ-ஹாக்கிங் (Bio-hacking) செய்தார்கள்… !!!

இது டி.ஆர்.டிஓவால் உலகளவில் முதன்முறையாகக் (First in the World) கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு தனித்துவமான பசுமைத் தொழில்நுட்பமாகும்.

இராணுவக் கண்டுபிடிப்பாகத் தொடங்கி, சியாச்சின் பனிமலையின் நீர் ஆதாரங்களைக் காப்பாற்றியதுடன், உலகின் மிகப்பெரிய இரயில் நெட்வொர்க்குகளில் ஒன்றான இந்திய இரயில்வேயின் லட்சக்கணக்கான பெட்டிகளில் பொருத்தப்பட்டுத் திறந்தவெளி கழிப்பிட நிலையை முற்றிலும் மாற்றியமைத்தது.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………