வி ம ரி ச ன ம் – காவிரிமைந்தன்

………………………….

…………………………………………………

……………………………..

………………………………..

இந்தியா அதன் நீண்ட வரலாறால் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்ற நாடாகும். இந்தியாவின் வரலாறு எவ்வளவு பெரியதோ அதேயளவிற்கு அதில் நிறைந்திருக்கும் மர்மங்களும் அதிகமாகும். இந்தியாவின் பல இடங்களில் இப்போது அகழ்வாராய்ச்சி நடந்து வருகிறது. ஒவ்வொரு ஆராய்ச்சியும் ஒரு மர்மத்தை வெளிக்கொணருகிறது.

இந்த வகையில் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ராஜஸ்தானின் அரச நகரமாக இருந்த இடத்தில் நடத்தப்பட்ட ஆராய்ச்சி அனைவரையும் குழப்பமடைய வைத்துள்ளது. அமானுஷ்ய சக்திகளால் சூழப்பட்டிருக்கும் உலகின் மிகவும் பயங்கரமான ஒரு இடத்தைப் பற்றி இங்கே பார்க்கலாம்.

ராஜஸ்தானில் உள்ள சரிஸ்கா வனத்தின் எல்லையில் பங்கர் நகரம் அமைந்துள்ளது, அதன் பேய் கதைகள் ஏராளமான சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கின்றன.

1613 -ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட பங்கர் கோட்டைக்குள் வரலாற்று இடிபாடுகளுக்கு புகழ்பெற்ற இந்த நகரம் பங்கர் ஆகும். இது ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் ஆல்வார் மாவட்டத்தின் ராஜ்கர் நகராட்சியில் உள்ளது. சூரிய அஸ்தமனம் மற்றும் சூரிய உதயத்திற்கு இடையில் இந்த ‘கோஸ்ட் டவுன்’ -க்குள் நுழைவது சட்டப்பூர்வமாக தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது என்பது சுவாரஸ்யமானது.

எங்கு உள்ளது..?

இந்தியாவின் ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் ஜெய்ப்பூருக்கும் டெல்லிக்கும் இடையிலான இடமாக பங்கர் உள்ளது.

பங்கர் ஒரு வரலாற்றுக்கு முந்தைய இடமாகும். சோமேஷ்வர், மங்கலா தேவி, லவினா தேவி மற்றும் கேசவ ராய் கோயில்கள் அங்கிருக்கும் கட்டிடங்களில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவையாக உள்ளன. மற்ற கட்டிடங்களில் பிரதான சாலையில் உள்ள கடைகள், பல ஹவேலிகள், ஒரு மசூதி மற்றும் ஒரு அரண்மனை ஆகியவை அடங்கும். அரண்மனை பள்ளத்தாக்கு முழுவதும் இரண்டு உள் கோட்டைகளால் பாதுகாக்கப்பட்டது. இந்த நகரம் சமவெளியில் இருந்து ஐந்து வாயில்களைக் கொண்ட கோபுரங்களால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பின்னணியில் உள்ள வரலாறு:

1573 ஆம் ஆண்டில் பகவந்த் தாஸின் ஆட்சியின் போது அவரது இரண்டாவது மகன் மாதோ சிங்கின் வசிப்பிடமாக இந்த கோட்டை நிறுவப்பட்டது. மாதோ சிங் பேரரசர் அக்பரின் ஜெனரல், முதலாம் மான் சிங்கின் சகோதரர் ஆவார். மாதோ சிங் தனது தந்தை மற்றும் சகோதரருடன் பல போர்களில் பங்கேற்றார்.

பங்கரின் அடுத்த ஆட்சியாளர் அவரது மகன் சத்ர் சிங் ஆவார், 1630 இல் அவர் இறந்த பிறகு, பங்கர் புறக்கணிக்கப்பட்டது. ஒளரங்கசீப்பின் மரணத்திற்குப் பிறகு முகலாய சாம்ராஜ்யம் பலவீனமடைந்தபோது, ஜெய் சிங் II பங்காரை 1720 -இல் தனது மாநிலத்துடன் பலத்துடன் இணைத்தார். இதன் பின்னர் பங்கர் மக்கள் தொகை குறைந்து, 1783-ம் வருட பஞ்சத்திலிருந்து மக்கள் வசிக்காத இடமாக இருந்து வருகிறது.

நுழைவதற்கு தடையா…???

சூரிய அஸ்தமனம் மற்றும் சூரிய உதயத்திற்கு இடையில் பங்கருக்குள் நுழைவது சட்டப்பூர்வமாக தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

இது இந்திய அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே ‘சட்டரீதியாக பேய்’ உள்ள இடமாகும். இந்தியாவின் தொல்பொருள் ஆய்வு ஒரு அடையாள அட்டை மூலம் இந்த வழிமுறைகளை சிறப்பாக குறிப்பிடுகிறது, இது இந்த நகரத்தின் மர்மத்தை மேலும் வலுவாக்குகிறது.

போர்டு இந்தியில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது, அதன் வழிமுறைகள் மொழிபெயர்க்கப்படும் போது, ‘சூரிய உதயத்திற்கு முன்பும் சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகும் பங்கரின் எல்லைகளுக்குள் நுழைவது கண்டிப்பாக தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த வழிமுறைகளைப் பின்பற்றாத எவருக்கும் எதிராக சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் ‘.

வரலாற்றின் படி, பங்கார் நகரம் குருபால் நாத்’தால் சபிக்கப்பட்டது. அவர் ஒரு நிபந்தனையின் பேரில் நகரத்தை நிர்மாணிக்க அனுமதித்திருந்தார், ‘உங்கள் அரண்மனைகளின் நிழல்கள் என்னைத் தொடும் தருணம், நகரம் இனி இருக்காது ‘.

ஒரு வம்சாவளியை சேர்ந்த இளவரசன் அரண்மனையை குருபால் நாத்தின் தடைசெய்யப்பட்ட பின்வாங்கலில் நிழலைக் காட்டிய உயரத்திற்கு உயர்த்தியபோது, அவர் நகரத்தை சபித்தார். குருபால் நாத் ஒரு சிறிய சமாதியில் இன்றுவரை அங்கே அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த இடத்தை சுற்றி மற்றொரு கதை உள்ளது. அது பங்கர் இளவரசி ரத்னாவதியின் கதை. அவர் ராஜஸ்தானின் பொக்கிஷம் என்று அறியப்படுகிறார். தனது பதினெட்டாம் பிறந்தநாளில் அவர் பிற பிராந்தியங்களிலிருந்து திருமண வரன்களைப் பெறத் தொடங்கினார். அந்த பகுதி தாந்திரீகத்தை நன்கு அறிந்த மந்திரவாதி சிங்கியா என்பவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்கு இளவரசி மீது காதல் இருந்தது. ஆனால் போட்டியில் பங்கேற்பது சாத்தியமற்றது என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான்.

ஒரு நாள் சிங்கியா, இளவரசியின் பணிப்பெண்ணை சந்தையில் பார்த்தபோது, அவர் வாங்கும் எண்ணெயில் தனது சூனியத்தை பயன்படுத்தினான், அதனால் அதைத் தொட்டால் இளவரசி தன்னை அவனிடம் ஒப்படைப்பார் என்று அவன் எண்ணினான். அந்த தாந்திரீக எண்ணெயை கண்ட இளவரசி அதனை தரையில் ஊற்றி அவனின் திட்டத்தை முறியடித்தார்.

எண்ணெய் தரையில் ஊற்றப்பட்டதால் அது ஒரு கற்பாறையாக மாறியது, அது சிங்கியாவை நசுக்கியது. இறக்கும் நேரத்தில் தாந்த்ரீகன் அரண்மனையையும் அதில் வசித்த அனைவரையும் தன் மரணத்தால் சபித்தார். அடுத்த ஆண்டு பங்கருக்கும் அஜப்கருக்கும் இடையில் ஒரு போர் நடந்தது, அதில் இளவரசி ரத்னாவதி கொல்லப்பட்டார்.

பங்கரில் பேய்கள் இருப்பதாக புராணக்கதைகள் கூறுகின்றன, அதனால்தான் சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகு மற்றும் சூரிய உதயத்திற்கு முன்பாக கோட்டையில் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு நுழைவது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

ரத்னாவதி இளவரசி வேறு எங்காவது பிறந்திருக்கிறாள் என்றும், சாபத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க அவள் திரும்பி வருவதற்காக பங்கர் கோட்டையும் பேரரசும் காத்திருக்கிறது என்றும் உள்ளூர்வாசிகள் நம்புகிறார்கள்.

சிங்கியாவின் ஆன்மா மற்றும் அவனால் சாபமிடப்பட்டவர்களின் ஆன்மா இன்றும் கோட்டையில் அலைவதாக நம்பப்படுகிறது. அதனால்தான் சூரிய உதயத்திற்கு முன்னரும், சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு பின்னரும் யாரும் இங்கு அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. கால்நடைகளை கூட சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு பிறகு யாரும் இங்கு அனுமதிப்பதில்லை.இவ்வாறு, இது இந்திய அரசாங்கத்தாலேயே பேய் இருக்கும் இடமாக அறிவிக்கப்பட்ட இடமாகும்….!!!

(இந்த இடம் சரித்திரபூர்வமான ஒரு பிரதேசம்….. ஆனால், இந்த சம்பவம் விக்கிரமாதித்தன் மற்றும் வேதாளம் கதைகளில் வரும் ஒரு பிரபலமான கதை … !!! )

………………………………………………………………………………………………………………………………………..