பிணப்பரிசோதனை – ஒரு சிலிர்க்க வைக்கும் அனுபவம் ……

…………………………………

…………………………………

என் ஞானாசிரியரும், நாராயண குருவின் நவ வேதாந்த மரபில் வந்தவருமான குரு நித்ய சைதன்ய யதி என்னிடம் 1993-ல் ஒரு விசித்திரமான ஆணையைப் பிறப்பித்தார்.

அவர் பொதுவாக ஆணையிடுவதில்லை. புன்னகையுடன் ஒரு கருத்தை மட்டுமே சொல்வார். ஆனால், அவர் சொல்வதை ஓர் ஆணையாக எடுத்துக் கொள்வது அவருடைய மாணவர்களின் வழக்கம்.

நாங்கள் ஒரு காலையில் குருகுலத்தின் கண்ணாடி முகப்புகொண்ட வகுப்பறையில் அமர்ந்திருந்தோம்.

வெளியே ஊட்டியின் கடும் குளிர் காலை மெல்ல விடிந்துகொண்டிருந்தது.

குரு தன் கையிலிருந்த நூலை மடித்துவைத்து கண்களை மூடிக்கொண்டதும் மாணவர்களும் அமைதியாக தியானம் செய்வார்கள். குரு கண்களைத் திறந்து சாந்தி மந்திரத்தைச் சொன்னதும் வகுப்பு முடியும். மாணவர்கள் தங்கள் புத்தகங்களையும் குறிப்பேடுகளையும் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிச் சென்றபோது, அவர் என்னிடம் புன்னகையுடன் அமர்ந்து சொன்னார்.

“நீ பிணச் சோதனை பார்த்திருக்கிறாயா?”

“இல்லை” என்றேன்.

“ஒரு எழுத்தாளர் ஒரு முழுப் பிணப் பரிசோதனையையும் பார்ப்பது நல்லது” என்று அவர் சொன்னபோது, குழந்தைகளுக்குரியவை போன்ற அவரது தெளிந்த கண்கள் சற்று இடுங்கி குறும்பான சிரிப்பு மின்னியது.

நான் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தேன்.

“ஆசை இருக்கிறதா… இருந்தால் நான் டாக்டர் மோகனிடம் சொல்கிறேன்” என்றார்.

“சரி, குரு” என்றேன்.

அத்துடன் அந்த உரையாடல் முடிந்தது. அவர் உடனே தமிழில் தாண்டவராய சுவாமிகள் மொழிபெயர்த்த சாமவேத மொழிபெயர்ப்பைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினார்.

இருபது நாள்களுக்குப் பிறகு என்னை எர்ணாகுளத்திலிருந்து டாக்டர் மோகன் அழைத்தார். “உனக்கு ஒரு பிரேத பரிசோதனையைக் காட்ட வேண்டும் என்று குரு நித்யா என்னிடம் சொல்லியிருந்தார். நாளை காலை பத்து மணிக்குள் இங்கே வர முடியுமானால் ஒரு பிரேத பரிசோதனையில் உன்னைக் கலந்துகொள்ள வைக்கிறேன்” என்றார்.

“வருகிறேன்” என்று சொன்னேன்.

அப்போது நான் தருமபுரியிலிருந்தேன். மாலையிலேயே பேருந்தில் சேலத்துக்கு வந்து, அங்கிருந்து ரயிலில் ஏறி, மறுநாள் காலை ஏழு மணிக்கெல்லாம் டாக்டர் மோகனின் வீட்டுக்குச் சென்றுவிட்டேன்.

குளித்து, உடை மாற்றிக் கொண்டு காத்திருந்தேன். காலை உணவுக்குப் பிறகு அவர் என்னைத் தன்னுடன் அரசு மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

அவர் அந்த அரசு மருத்துவமனையின் தலைமை மருத்துவர்.

சட்டப்படி ஒரு வெளியாளை பிரேத பரிசோதனைக்கு அழைத்துச் செல்லக் கூடாது என்று நினைக்கிறேன். ஆனால், அங்கே எல்லா முடிவுகளையும் எடுக்கும் நிலையில் அவர் இருந்தார்.

பிரேத பரிசோதனை நடந்த இடம் மஞ்சள் டிஸ்டெம்பர் பூசிய பழைய அரசுக் கட்டடத்தில் அமைந்த பெரிய கூடம். மேலே தாழ்வான சிமென்ட் கூரை.

ஈரப்பதத்தால் அது கரும்பாசி படிந்து, ஆங்காங்கே உதிர்ந்து, கான்கிரீட்டுக்குள் இருந்த கம்பிகள் வெளியே தெரிந்தன.

அந்தக் கூடத்துக்குள் எரியும் சாராயத்தின் வாசனையும், வேறு ஏதோ மருந்துகளின் நாற்றமும் கலந்து வீசின.

அது எப்போதுமே ஈரமாக இருக்கும் இடம் என எனக்குத் தோன்றியது, ஆனால் உலர்ந்துதான் இருந்தது.

தரையில் பிளாஸ்டிக்காலான ஒரு விரிப்பு போடப் பட்டிருந்தது.

ஜன்னல்கள் மூடப்பட்டு, அவற்றின் கண்ணாடிகள் வழியாக மங்கலான வெளிச்சம் வந்தது.

மேலேயிருந்து குழல் விளக்குகளின் வெண்ணிற வெளிச்சம். கடப்பாக்கல் பலகைகளால் ஆன நான்கு பரிசோதனை மேஜைகள் இருந்தன. அவற்றைக் கழுவினால் இருபுறமும் தண்ணீர் வழிந்து சிறு ஓடைகளாக வெளியே செல்லும்படி அவை அமைக்கப்பட்டிருந்தன. அங்கே நீராவியின் வெக்கை இருந்தது.

ஒரு மேஜையில் ஒரு பிணம் துணியால் மூடப்பட்டு வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அழுக்கு வெண்ணிறத் துணியில் பல இடங்களில் ஈரமான கறைகள். இரண்டு கடைநிலை ஊழியர்கள் அங்கே ஏற்கெனவே காத்திருந்தார்கள். நானும் டாக்டர் மோகனும் சென்று நின்றதும் வணங்கினர்.

அவர்கள் இருவருமே சற்று போதையில், மெல்லிய நடுக்கமும் வியர்வையுமாக இருந்தனர்.

மோகனிடம் உத்தரவு வாங்கிக்கொண்டு அவர்கள் ஒரு சிறிய குறிப்பேட்டில் ஏதோ எழுதி மோகனின் கையெழுத்தைப் பெற்றுக் கொண்டனர். எல்லாமே சொற்கள் அதிகமின்றி வழக்கமான செயல்கள்போல நிகழ்ந்தன.

அந்தத் துணி விலக்கப்பட்டது. அங்கே படுத்திருந்தது சுமார் நாற்பது வயதான ஒரு பெண்மணி, ஒரு திருடனால் கொல்லப்பட்டவர். பிணம் ஏற்கெனவே உறைந்து, மெழுகுத்தன்மையைப் பெறத் தொடங்கியிருந்தது. அவள் முகத்தில் கண்களை மூடி இமையில் தையல் போட்டிருந்தனர். அவள் கணவரின் அனுமதியுடன் அவளுடைய கண்களின் கார்னியா அகற்றப்பட்டு, விழியற்ற ஒருவருக்காக அளிக்கப்பட்டிருந்தது.

பிணப் பரிசோதனை பற்றிய செய்தி வந்தது முதல் எனக்குள் ஒரு சிறு நடுக்கம் இருந்தது. கூடவே, என்ன நடக்கிறது என்று முழுமையாகப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற ஆர்வமும். எர்ணாகுளம் நோக்கிச் செல்லும்போது ரயிலில் அதைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால் டாக்டர் மோகனின் இல்லத்தை அடைந்த பிறகு அந்த நிகழ்வு நெருங்க நெருங்க, எந்த உணர்வும் இல்லாமல் உள்ளம் இயல்பான நிலையில் இருந்தது.

பிணப்பரிசோதனையின்போது எனக்கு அச்சமும், பதற்றமும், நிலை கொள்ளாமையும் உருவாகும் என்று நான் நினைத்திருந்தேன்.

ஆனால் அப்படி எதுவும் நிகழவில்லை.

மோகன் சொல்ல, பணியாட்கள் அந்த பெண்ணின் நாக்கை கிடுக்கியால் இழுத்து வெளியே கொண்டுவந்தனர். வயிற்றுப்பகுதியைக் கிழித்துத் திறந்து, கொழுப்புத் துளிகள் மஞ்சள் மொட்டுகளாக ஒட்டியிருந்த தோலை மடித்து வைத்தார்கள்.

உள்ளே பைக்குள் பழைய துணிகளை அழுத்தித் திணித்து வைத்திருப்பது போல் ஆழ் சிவப்பான உடலுறுப்புகள்.

அவர்கள் ஒவ்வொன்றாக அந்த உறுப்புகளை வெளியே எடுத்தார்கள்.

வாய், நுரையீரல், இரைப்பை, குடல்கள் என்று ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் மாதிரிகளைச் சேகரித்தனர். மண்டை ஓட்டை உடைத்துத் திறந்து உள்ளே மங்கலான சளிபோலிருந்த மூளையிலிருந்தும் மாதிரி எடுத்தனர்.

நான் அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றிருந்தேன்.

ஒரு மெழுகு பொம்மையை அவர்கள் உடைத்துத் திறந்து பார்ப்பதுபோலத்தான் தோன்றியது. அந்த உடலின் உள்பகுதி முழுவதுமே எனக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்திருந்தது போலவும் இருந்தது.

குறிப்பாக அந்த உடலின் நிர்வாணம் எனக்கு மிகவும் இயல்பானதாகவே தோன்றியது.

பரிசோதனை முடிந்து திரும்பும்போது நீங்கள் மிக நிதானமாக இருந்தீர்கள். மிகக் கூர்ந்து கவனித்தீர்கள்… ஆச்சர்யம்தான்” என்ற மோகன் புன்னகையுடன் “நான் எழுத்தாளர்களைக் குறைத்து மதிப்பிட்டு விட்டேன்” என்றார்.

“நான் இந்த உலகை வேடிக்கை பார்க்கவே வந்திருக்கிறேன். எதையும் தவறவிட்டுவிடக் கூடாதே என்ற எண்ணம் மட்டும்தான் இருந்தது” என்றேன்.

அந்தக் காட்சி என்னில் ஒரு கொடிய கனவாக நீடிக்குமா, சிறிது காலம் கழித்து வளர்ந்து என்னை ஆக்கிரமிக்குமா என்றெல்லாம் எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால் அப்படி எதுவுமே நிகழவில்லை. அந்தக் காட்சிகள் எதுவும் என்னால் மறக்கப்படவும் இல்லை.

அந்த மொத்த நிகழ்வையே ஒவ்வொரு கணமும் என என்னால் திரும்பச் சொல்லி விட முடியும்.

அடுத்த முறை குரு நித்யாவைச் சந்தித்தபோது, அந்தப் பிரேத பரிசோதனையைப் பற்றி அவரிடம் சொன்னேன்.

உலக இலக்கியத்திலேயே மிகப் பெரும்பாலான பகுதி மானுட உடலைப் பற்றிய வர்ணனைகள்தான்.

பெண் உடல் பற்றிய பதற்றமும் பரவசமும் எழுத்தாளர்களுக்கு முதுமை வரைக்கும் நீடிக்கும்.

ஆனால் ஒரு நாவலாசிரியன் உடலின் மறுபக்கத்தையும் பார்த்திருக்க வேண்டும். கற்பனாவாதக் கவிஞன் மட்டும்தான் அதைப் பார்க்காமல் இருக்கலாம்” என்று குரு நித்யா சொன்னார்.

நான் அவரிடம், “எனக்கு ஆழமான நிலைகுலைவு ஏதும் உருவாகவில்லையே?” என்றேன்.

குரு, “அது நல்லது. ஏற்கெனவே உனக்குச் சாவு சார்ந்த தீவிரமான அனுபவங்கள் இருக்கின்றன. அது உன் வாழ்வு சார்ந்த பார்வையைச் சமன் செய்திருக்கிறது. இதுவும் வேறெங்கோ உன்னைச் சமன் செய்யும். பெரிய காவியங்களும் நாவல்களும் அகச் சமநிலையிலிருந்து தான் வெளிவருகின்றன” என்றார்.

குரு நித்யா, ஹென்ரிட்டா லேக்ஸ் (Henrietta Lacks) என்னும் பெண்மணியைப் பற்றிச் சொன்னார்.

அமெரிக்காவில் 1951-ல் தன் 31-வது வயதில் புற்றுநோயால் மறைந்த கறுப்பினப் பெண்மணி அவர். மேரிலாண்ட் மாநிலத்தில், பால்டிமோரில் ஜான் ஹாப்கின்ஸ் மருத்துவ மனையில் ஹென்ரிட்டா கருப்பை புற்றுநோய்க்காகச் சிகிச்சையில் இருந்தபோது அவள் உடலில் உருவான புற்றுநோய் மிக விசித்திரமானது என்று ஜார்ட் ஆட்டோ கெய் என்னும் ஆய்வாளர் கண்டறிந்தார்.

உடலின் செல்கள் பல மடங்குகளாகப் பெருகும் தன்மை கொண்டவை, அதையே வளர்ச்சி என்கிறோம்.

புற்றுநோய் என்பது செல்கள் கட்டுப்பாடின்றி வளர்வது தான்.

ஆனால் ஹென்ரிட்டாவின் புற்றுநோய் செல்கள் மிக மிக வேகமாக வளர்ந்தன. ஆய்வகத்திலேயே நீண்டகாலம் உயிர் வாழ்ந்து பெருகின. ஹே-லா செல்கள்’ (HeLa cell) என அழைக்கப்படும் ஹென்ரிட்டாவின் செல்கள் இன்றும் உலகின் ஏராளமான ஆய்வகங்களில் உயிர் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றன …தொடர்ச்சியாக ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன.

ஹென்ரிட்டா, சாவுக்குப் பிறகு பலகோடி உயிர்களை வாழவைப்பவளாக ஆனாள். அவளுடைய செல்களிலிருந்துதான் ஆய்வகத்தில் செல்களை வளர்த்து, பெருகவைக்கும் முறை பெரும் வளர்ச்சி அடைந்தது.

அது பல்வேறு தடுப்பு மருந்துகள் உற்பத்தியில் புரட்சிகரமான மாறுதல்களை உருவாக்கியது.

மரபணுவியல் ஆய்வில் மிக முக்கியமான புரிதல்களை உருவாக்கியது.

அனைத்தையும்விட இன்று முதுமையையும் சாவையும் வெல்வதற்கான ஆய்வுகளுக்குப் பேருதவியாக இருக்கிறது.

செல்களின் ஆக்கத்தைவிட அழிவு அதிகரிப்பதே முதுமை. ஆக்கத்தை அதிகரிக்க முடிந்தால் முதுமையும் சாவும் இல்லை.

அது இருநூறாண்டுகளில் சாத்தியமாகக்கூடும்.

அப்போதுதான் சட்டென்று எனக்கு நினைவு வந்தது, அந்தப் பெண்ணின் கண்கள்!

அவள் முழுமையாகச் சாகவில்லை. அவள் கார்னியா இன்னும் பல ஆண்டுக்காலம் வாழும்” என்றேன்.

ஹென்ரிட்டாவுக்கு சாவு உண்டா…???” என்றார் குரு. விரிந்த புன்னகையுடன் “நா ஹன்யதே” என்றார். அது கீதையிலுள்ள வரி. வேதாந்திகளின் ஆப்த மந்திரம். கொல்லப்படுவதில்லை” என்று பொருள்.

நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அந்தப் பெண்ணின் உடல் அங்கு கிடந்தது.

அவளாக இருந்த எல்லாமே அங்கே இருந்தன.

தோல், உடலுறுப்புகள், மூளை. அவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக மேலும் வாழ முடியும். அவளுடைய மொத்த உடலையே வேறு உடல்களிலோ, ஆய்வகங்களிலோ வாழவைக்கலாம்.

அவள் மூளையிலுள்ள நியூரான்களில் பதிந்துள்ள நினைவுகளை எலெக்ட்ரோடுகள் வழி வெளியே எடுத்து ஒரு கணினியில் பதிவுசெய்யும் கலை இன்னும் ஐம்பதாண்டுகளில் நடைமுறைக்கு வரும் என்கிறார் மூளை- கணிப்பொறி இணைவுக்கான ஆய்வுகளுக்காகப் பெரும் பணம் செலவிட்டுவரும் எலான் மஸ்க்….. அப்படியென்றால் அந்தப் பெண் எங்கே… அவள் என்பது யார்… அல்லது என்ன?

அத்தனை செல்களையும் உடல், மூளை, நினைவு என வெவ்வேறு வகையில் ஒருங்கிணைத்து, அவளை நடத்திக்கொண்டிருந்த ஒரு நோக்கம்’ மட்டும்தான் அந்த உடலிலிருந்து விலகிச் சென்றுவிட்டிருக்கிறது.

அந்த நோக்கம்தான் அவள்.

அவ்வாறன்றி நாம் நினைப்பதுபோல ஓர் உடலுக்கு எனத் தனியாக உயிர்’ என ஒன்று இல்லை. உயிருள்ள உடல் என்பது பற்பல கோடி வாழும் செல்களின் ஒத்திசைவு மட்டும்தான்.

ஒரு தனி செல்கூட ஓர் உயிர் அல்ல. அதுவும் ஒரு தொகுப்புதான்.

செல் தன்னைத் தானே திரும்ப நகலெடுக்கும் ஒரு முறையைத்தான் நாம் உயிர்’ என்கிறோம். அந்த முறையை நம்மால் முடிவில்லாமல் நிகழ்த்த முடியும்.

நாளை ஆய்வாளர்கள் வலுக்கட்டாயமாக ஓர் உடலிலுள்ள எல்லா செல்களையும் பெருக்கி, அவை அழியாமல் செய்தால் அந்த உடலில் அதை நிகழ்த்திய அந்த நோக்கம்’ முடிவில்லாமல் நீடிக்குமா என்ன… அது விலகிச் செல்ல முடிவெடுத்தால் அதைத் தக்கவைக்க முடியுமா… அது ஏன் உடலில் வந்து திகழவும், பின்னர் விட்டுவிட்டுச் செல்லவும் முடிவெடுக்கிறது… அது உண்மையில் என்ன?

அது இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பிலேயே உள்ள ஒன்று என்று கொள்ளலாமா… பிரபஞ்சம் இயங்குவதற்கு என்ன நோக்கமோ அதுதான் உடலில் திகழும் நோக்கமும். ‘அது என்றுமிருக்கும்’ என்கின்றன தொல்நூல்கள்.

கீதையின் சாங்கிய யோகத்தின் இருபதாம் பாடல்… பிறப்பதில்லை, இறப்பதில்லை. உருவான பின் இல்லாமலாவதில்லை. பிறப்பற்றது, நிலையானது, முதுமையற்றது. உடல் கொல்லப்பட்டாலும் அது கொல்லப்படுவதில்லை.

இப்போது அந்தக் கடப்பாக்கல் பலகை மீது கிடந்த பெண்ணை நினைத்துக் கொள்கிறேன். அவள் இறந்திருந்தாளா… முழுக்கவும் இறக்கவில்லையா… நாமறிந்த வகையில் அவள் இல்லை என்று கொள்ளலாமா… நா ஹன்யதே’. இந்த இரவில் இதை எழுதும்போது செவிகள் உடையும் ஓசையின்மையுடன் எவரோ அதைச் சொல்வதுபோலுள்ளது. (ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு – நன்றி …!!!)

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Posted in அரசியல் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

எனக்கு இவரை பிடிக்கிறது – “அப்பாஸ் அரக்ச்சி ” – என்னும் அற்புத மனிதர் …!!!

This gallery contains 1 photo.

……………………………….. …………………………………… வாழ்வில் பிரச்சனை, மூட் ஸ்விங், ஸ்டிரெஸ், டிப்ரஷன் எனச் சொல்லிக்கொண்டு தலையணை உறைக்குள் தலையை விட்டுக்கொண்டு எப்போதும் துன்பத்தில் உழலும் ஜீவன்களுக்கு, அதிலிருந்து வெளிவர ஒரு நபரை உதாரணம் காட்டுகிறேன். ஈரானின் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் அப்பாஸ் அரக்ச்சி தான் அவர். ஈரானுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் சண்டை ஆரம்பித்து 8 மாதங்கள் ஆகின்றன. இந்த 8 … Continue reading →

More Galleries | Tagged , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

— (பகுதி -3)… கொஞ்சம் பழைய நினைவுகள் …!!!

This gallery contains 2 photos.

……………………………. ……………………………….. அந்தக் காலத்தில், சந்திரலேகாவின் பிரம்மாண்டத்தைப்பார்த்து இந்தியத் திரையுலகே வியந்து போனது. இதற்கு முந்திய பகுதி -2- ஐ பார்க்க – ( https://vimarisanam.com/2026/11/11/%e0%ae%aa%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%a4%e0%ae%bf-2-%e0%ae%95%e0%af%8a%e0%ae%9e%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%b4%e0%af%88%e0%ae%af-%e0%ae%a8%e0%ae%bf%e0%ae%a9%e0%af%88/ ) ஜெமினி ஸ்டுடியோவின் உரிமையாளர் திரு.எஸ்.எஸ்.வாசன்,தனது சந்திரலேகா படத்தின் மூலம் அகில இந்திய அளவில்பல புதிய சாதனைகளைப் படைத்தார். அந்தக்காலத்தில், யாரும் நினைத்துக்கூடபார்க்க முடியாத அளவிற்கு – அதுவரை … Continue reading →

More Galleries | Tagged , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

Virgenia – விலிருந்து வந்து தமிழகத்தை கலக்கிய அமெரிக்க டைரக்டர் …. !!!

This gallery contains 2 photos.

………………………………………………………………………………………………………………………. …………………………………………………. ………………………………………………………………………………………………………………………. 1930 களிலும், 40-களிலும், தமிழ்த் திரையுலகில் கொடிகட்டிப் பறந்தஎல்லிஸ் டங்கன் பற்றி இன்றைய இளைஞர்களுக்கு தெரிந்திருக்கவாய்ப்பில்லை. ஒரு அமெரிக்கரான எல்லிஸ் டங்கன், பல புகழ் பெற்றஅந்த நாள் தமிழ் திரைப்படங்களை இயக்கியவர் என்பது இன்றைக்கும்அதிசயமாக பார்க்கப்படும் விஷயம்… 1935 -லிருந்து 1950 வரை 15-16 வருடங்கள், தமிழ்நாட்டில் தங்கியிருந்து பல வெற்றிப்படங்களை … Continue reading →

More Galleries | Tagged , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கிரிக்கெட் ஸ்ரீக்கா தமிழில் பேசி கேட்டிருக்கிறீர்களா….??? காஞ்சி பெரியவர் பற்றி பேசுகிறார் இங்கே …..

This gallery contains 1 photo.

…………………………………………………… …………………………………………………. …………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

More Galleries | Tagged , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வெனிஸ் திரைப்பட விழாவில் தங்கச் சிங்கம் விருதைப் பெற்ற ரஷ்யப்படம் – ‘The Return’.

This gallery contains 1 photo.

……………………………… ………………………………………………………………………………………………………………. மிகக் குறைந்த முதலீட்டில் எடுத்து உலக அளவில் புகழ் பெற்ற திரைப்படம் ‘The Return…’ படத்தின் முக்கியக் கதாபாத்திரங்கள் ஐந்து.படம் நெடுக வருவது மூன்றே கதாபாத்திரங்கள்தான்.ஆனாலும்,படத்தின் சுவாரஸ்யத்திற்கு பஞ்சமேயில்லை. இவானும்,ஆண்ட்ரேயும் உடன் பிறந்த சகோதரர்கள்.இவானுக்கு வயது 12.ஆண்ட்ரேவிற்கு வயது 16. இவானுக்கு ஒரு வயது இருக்கும் பொழுது பிரிந்து சென்ற தந்தை இப்பொழுதுதான் … Continue reading →

More Galleries | Tagged , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அப்புறம் கையில் இருக்கின்ற கருப்பு பணத்தையெல்லாம் அனுபவிப்பது தான் எப்படி சார் …???

This gallery contains 1 photo.

…………………………………… ………………………………………………………………………………………………………………………. கலாநிதி மாறன் குடும்ப கூத்தாடிகள் கூட்டம் கிரீஸ் நாட்டில் கல்யாணம் இந்திய மக்களிடம் சம்பாதித்த பணம் வெளிநாட்டில் திருமணம் இந்தியாவில் சம்பாதித்த காசு, வெளிநாட்டுக்கு லாபமா…? ஒரு பொருளாதார பார்வை …!!! ( பொருளாதார பார்வை மட்டும் தானா …!!! ) சுமார் 300 கோடி மதிப்பிலான ஒரு பிரம்மாண்ட திருமணம், இந்தியாவிற்கு … Continue reading →

More Galleries | Tagged , , , , , , , , , | 1 பின்னூட்டம்