வி ம ரி ச ன ம் – காவிரிமைந்தன்

…………………………………..

………………………………

…………………………………..

வித்தியாசமான ஒரு பதிவு …!!!

விக்கிரமாதித்தனும் வேதாளமும் –

……………………….

மூன்று சுகுமாரிகளில் – யார் அதிக மென்மையானவர்?

விக்ரமாதித்த மன்னன் மீண்டும் அந்த முருங்கை மரத்திற்குச் சென்று, வேதாளத்தைத் தன் தோளில் சுமந்துகொண்டு, மீண்டும் அந்தத் துறவியை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான்.

அவன் நடந்து செல்கையில், அவன் தோள் மேலிருந்த வேதாளம் சொன்னது:

“மன்னா, உனது களைப்பைப் போக்க ஒரு விசித்திரமான கதையைச் சொல்கிறேன், கேள்.”

முன்பு ஒரு காலத்தில், உஜ்ஜைனி நகரத்தில் தர்மத்வஜன் என்ற மன்னன் இருந்தான்.

அவனுக்கு மூன்று மனைவிகள் இருந்தனர். மன்னன் அவர்கள் மூவர் மீதும் மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தான்.

அவர்களில் ஒருத்தி பெயர் இந்துலேகா, இரண்டாவது மனைவி தாராவலி, மூன்றாவது மனைவி அர்க்கவதி.

மன்னன் தன் மனைவிகளுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்ததோடு, தன் எதிரிகள் அனைவரையும் வென்று மனநிறைவுடன் ஆட்சி புரிந்தான்.

வசந்த காலத் திருவிழாவின் போது ஒருநாள், மன்னன் தன் மூன்று மனைவிகளுடனும் விளையாடுவதற்காக நந்தவனத்திற்குச் சென்றான்.

அங்கே பூக்கள் பூத்துக் குலுங்கும் கொடிகளையும், அவற்றின் மேல் வரிசையாக அமர்ந்திருக்கும் தேனீக்களையும் அவன் கண்டான்;

அவை மன்மதனின் வில் அம்புகளைப் போலவே இருந்தன. மரங்களில் குயில்கள் பாடும் இசை, காதலின் கட்டளைகளைப் போல ஒலித்தன.

அவன் தன் மனைவிகளுடன் சேர்ந்து மதுவைக் குடித்தான், அது அவன் காதல் விளையாட்டின் உயிர்மூச்சாக இருந்தது.

அப்போது, மன்னன் விளையாட்டுக்காக ராணி இந்துலேகாவின் கூந்தலை மென்மையாக இழுத்தான்.

அப்போது அவளது கூந்தலிலிருந்து ஒரு தாமரை இதழ் நழுவி அவளது மடியில் விழுந்தது. அந்த ராணி எவ்வளவு மென்மையானவள் என்றால், அந்த இதழ் விழுந்த வேகத்திலேயே அவளுக்குக் காயம் ஏற்பட்டது;

அவள் வலியால் அலறிக் கொண்டே மயக்கமுற்றாள். மன்னன் பதற்றமடைந்தான்.

சேவகர்கள் குளிர்ந்த நீரைத் தெளித்து, விசிறியால் வீசிய பிறகு அவள் மெதுவாக உணர்வு பெற்றாள்.

மன்னன் அவளை அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்று, மருத்துவர்கள் கொடுத்த நூற்றுக்கணக்கான மருந்துகளைக் கொண்டு தன் அன்பிற்குரிய மனைவிக்குத் தானே பணிவிடை செய்தான்.

ராணி இந்துலேகா இரவு தூங்குவதற்கு வசதி செய்த பிறகு, மன்னன் தன் இரண்டாவது மனைவி தாராவலியுடன் அரண்மனை உப்பரிகைக்குச் சென்றான்.

மன்னனின் மார்பில் சாய்ந்து தாராவலி உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ஜன்னல் வழியாக வந்த நிலவொளி அவளது உடலின் மேல் விழுந்தது.

அடுத்த கணமே அவள் “நான் எரிந்து போகிறேன்!” என்று கத்திக்கொண்டே திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.

மன்னன் விழித்துக் கொண்டு ஆவலோடு என்னவென்று கேட்க, அவளது உடலில் பெரிய கொப்புளங்கள் ஏற்பட்டிருப்பதைக் கண்டான்.

அதைப்பற்றி அவன் கேட்டபோது, ராணி தாராவலி, “என் மேல் விழுந்த நிலவொளி தான் இதைச் செய்தது” என்றாள்.

அவள் அழுது துடிப்பதைக் கண்ட மன்னன் மிகுந்த கவலையுற்றான்.

அவன் சேவகர்களை அழைத்து, குளிர்ந்த தாமரை இலைகளால் படுக்கை அமைத்து, ஈரமான சந்தனக் குழம்பை அவளது காயங்களில் தடவச் செய்தான்.

அந்தச் சமயத்தில், மூன்றாவது ராணியான அர்க்கவதி மன்னனைப் பார்ப்பதற்காகத் தன் அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள்.

அந்த அமைதியான நள்ளிரவில் அவள் நடந்து வரும்போது, அரண்மனையின் தூரமான ஒரு பகுதியில் தானியங்களை உலக்கையால் இடிக்கும் சத்தம் அவளுக்குத் தெளிவாகக் கேட்டது. உடனே அவள், “ஐயோ! இது என்னைக் கொன்றுவிடும் போலிருக்கிறதே!” என்று கத்தினாள்.

அவள் தன் கைகளை பிசைந்து கொண்டு வலியால் அங்கேயே மண்டபத்தில் அமர்ந்துவிட்டாள்.

அவளது சேவகிகள் ஓடி வந்து அவளை அறைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்; அவள் படுக்கையில் விழுந்து அழுதாள்.

என்னவென்று கேட்டபோது, தன் கைகளில் ஏற்பட்டிருந்த கருநீலத் தழும்புகளைக் கண்ணீருடன் காட்டினாள்.

அவை கருநிறத் தேனீக்கள் அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு தாமரை மலர்களைப் போலத் தெரிந்தன.

சேவகிகள் போய் மன்னனிடம் விபரத்தைச் சொன்னார்கள். மன்னன் மிகுந்த துயரத்துடன் ஓடி வந்து அவளிடம் கேட்டான்.

அவள் வலியால் துடித்தவாறே தன் கைகளைக் காட்டி, “அன்பே, அந்த உலக்கை சத்தம் கேட்டவுடன் எனக்கு இந்தத் தழும்புகள் ஏற்பட்டுவிட்டன” என்றாள்.

மன்னன் அவளுக்குச் சந்தனக் குழம்பு மற்றும் குளிர்ச்சியான மருந்துகளைப் பூசச் செய்தான்.

மன்னன் சிந்தித்தான்:

“ஒருத்தி விழுந்த தாமரை இதழால் காயமடைந்தாள்.

இரண்டாவது மனைவி நிலவொளியால் வெந்து போனாள்.

மூன்றாவது மனைவியோ உலக்கைச் சத்தம் கேட்டே கைகளில் தழும்பு ஏற்படும் அளவிற்குப் பாதிக்கப்பட்டாள்.

நான் அவர்கள் மேல் மிகுந்த அன்பு வைத்துள்ளேன், ஆனால் என்ன செய்வது! ஒரு பெண்ணுக்கு மென்மை என்பது ஒரு நற்பண்புதான், ஆனால் இந்த அளவு அதிகப்படியான மென்மை பெரும் சிரமத்தைத் தருகிறதே!” என்று எண்ணினான்.

அந்த இரவு நூறு மணி நேரம் நீடித்தது போல அவனுக்குத் தோன்றியது.

ஆனால் காலையில், மன்னனும் திறமையான மருத்துவர்களும் எடுத்த முயற்சியால் அவர்கள் மூவரும் குணமடைந்தனர்; மன்னன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.

வேதாளத்தின் கேள்வி:

கதையைச் சொல்லி முடித்த வேதாளம் கேட்டது: “மன்னா, இப்போது சொல், அந்த மூன்று பேரில் யார் அதிக மென்மையானவர்?”

பதில் தெரிந்தும் சொல்லாமல் போனால் உனது தலை சுக்கு நூறாக வெடித்துச் சிதறும்” என்றது.

விக்ரமாதித்தனின் தீர்ப்பு:

மன்னன் பதிலளித்தான்: “எந்த ஒரு பொருளும் தன் உடம்பில் படாமல், வெறும் உலக்கை இடிக்கும் சத்தத்தைக் கேட்டே கைகளில் தழும்பு ஏற்பட்டதே, அந்த மூன்றாவது ராணி தான் எல்லாரையும் விட மென்மையானவள்.

மற்ற இருவர் தாமரை இதழோ அல்லது நிலவொளியோ தங்கள் உடலில் நேரடியாகப் பட்டதால் தான் காயமடைந்தனர். அவர்களோடு ஒப்பிடும்போது இவளே முதன்மையான சுகுமாரி.”

சரியான பதிலைக் கேட்டவுடன், வேதாளம் மன்னனின் தோளிலிருந்து நழுவி மீண்டும் அந்த முருங்கை மரத்திற்கே ஓடியது.

விக்ரமாதித்தன் மீண்டும் அதனைப் பிடிக்கத் துரத்திச் சென்றான்.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………