……………………………………..
………………………………………
பிரிவுகள் நிரந்தரமல்ல… என்கிற தலைப்பில், ஆசிரியர் மாலன் அவர்கள் தினமணி நாளிதழில் எழுதியுள்ள ஒரு கட்டுரை கீழே –
கட்சிகளில் உயர்ந்த பதவிகளில் இருந்த மூத்த தலைவர்கள், தலைமைத்துவத்துடன் ஏற்பட்ட மனத்தாங்கல்கள் அல்லது கருத்து மோதல்கள் காரணமாக, குழுக்களை உருவாக்கி, சில காலம் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தி, தங்கள் சொந்தக் கட்சிகளைத் தொடங்கி, பின்னர் எதிரிகளிடம் சரணடைந்தோ அல்லது தங்கள் தாய்க் கட்சிகளுக்குத் திரும்பியோ உள்ளனர் என்பதுதான் தமிழக அரசியல் வரலாறு. சில ஆரம்ப கால வெற்றிகளுக்குப் பிறகு அந்தப் புதிய கட்சிகள் கரைந்தோ காணாமலோ போய்விடுகின்றன.
அந்தப் பட்டியல் நீளமானது; அதன் சில துளிகள்:
பொன்னம்பல தியாகராஜன்
பி.டி.ராஜன் எனப் பிரபலமாக அறியப்பட்ட இவர், கேம்பிரிட்ஜ் மற்றும் ஆக்ஸ்போர்டில் கல்வி கற்றவர். 1920 முதல் 1937 வரை ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டியின் (நீதிக் கட்சி) முக்கிய சட்டப்பேரவை உறுப்பினராகவும், பொதுப்பணித் துறை அமைச்சராகவும், பின்னர் மெத்ராஸ் மாகாணத்தில் முதல் அமைச்சராகவும் (ஃபர்ஸ்ட் மினிஸ்டர்) பணியாற்றினார். பெரியாரின் தீவிர சீடராகவும், திராவிட நாடு கோரிக்கையின் ஆதரவாளராகவும் இருந்த இவர், 1944-இல் பெரியார் நீதிக் கட்சியை திராவிடர் கழகமாக மாற்றிய போது பிரிந்து, சிலருடன் சேர்ந்து நீதிக் கட்சியை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார்.
1946 தேர்தலை புறக்கணித்த அந்தக் கட்சி, 1951-இல் ஒன்பது இடங்களில் போட்டியிட்டு ஒன்றில் மட்டும் வென்றது. ராஜன் மதுரை வடக்கு தொகுதியில் மோசமாகத் தோற்றார்; ஆனால், கம்பத்தில் வெற்றி பெற்றார். 1957-க்குள் அந்த கட்சி முற்றிலுமாக மறைந்தது.
சக்கரவர்த்தி ராஜகோபாலாச்சாரியார்
காங்கிரஸின் உயர்ந்த தலைவர்களில் ஒருவரும், ‘மகாத்மா காந்தியின் மனசாட்சி’ எனப் போற்றப்பட்டவருமான மூதறிஞர் ராஜாஜி, 1952-இல் காங்கிரஸ் பெரும்பான்மை இழந்தபோது நேருவின் அழைப்பில் தமிழக முதல்வரானார். 1959-இல் காங்கிரஸை விட்டுப் பிரிந்து சுதந்திரா கட்சியைத் தொடங்கினார்.
1967-இல் காங்கிரஸின் பிரதான எதிரியான திமுகவுடன் இணைந்து காங்கிரஸை வீழ்த்தினார். 1971-இல் தன் அரசியல் எதிரியான காமராஜருடன் கூட்டணி அமைத்தார்; ஆனால், அந்தச் சட்டமன்றத் தேர்தலில் சுதந்திரா கட்சி ஆறு இடங்களையே வென்றது. 1972-இல் ராஜாஜி மறைந்த பிறகு சுதந்திரா கட்சியும் மறைந்தது.
ஈரோடு வெங்கடப்ப கிருஷ்ணசாமி சம்பத்
திமுகவின் ஐம்பெரும் தலைவர்களில் ஒருவரான சம்பத், அண்ணாவுக்கு அடுத்தநிலைத் தலைவராக இருந்தார். 1961-இல் பிரிந்து தமிழ் தேசியக் கட்சியைத் தொடங்கினார். தமிழ் மக்கள் நன்கு அறிந்த அரசியல் முகங்களான கண்ணதாசன், பழ.நெடுமாறன், எம்.பி. சுப்ரமணியம், வாழப்பாடி ராமமூர்த்தி ஆகியோர் அந்தக் கட்சியில் இடம் பெற்றிருந்தார்கள். 1962 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் கட்சி போட்டியிட்ட அனைத்து இடங்களிலும் தோல்வியடைந்தது.
1964-இல் சம்பத் தனது கட்சியை திமுகவின் பிரதான எதிரியான காங்கிரஸோடு இணைத்தார்.
இராநெடுஞ்செழியன் நெடுஞ்செழியன்
அண்ணாவின் நம்பகத்துக்கு துணை; அண்ணா உயிருடன் இருந்தபோதே திமுகவின் பொதுச் செயலாளராக இருந்த (1955-60) அரிதான பெருமை பெற்றவர். அண்ணா சிகிச்சைக்காக வெளிநாடு சென்ற போது, இடைக்கால முதல்வராகப் பணியாற்றினார்.
1976-இல் கருணாநிதியுடன் ஏற்பட்ட முரணால் பிரிந்து நடராசன்முகம், கஜாராராம், செ.மாதவனுடன் இணைந்து மக்கள் திமுகவைத் தொடங்கினார்; அது விரைவில் அதிமுகவில் இணைந்தது.
சுப்ரமணியன் திருநாவுக்கரசர்
27 வயதில் சட்டப்பேரவை துணைத் தலைவரான இவர், 1977 முதல் 1996 வரை தொடர்ச்சியாக வென்ற பெருமைக்குரியவர். ஒருகாலத்தில் ஜெயலலிதாவுக்கு நெருக்கமான ஆதரவாளர், நால்வர் அணி, அண்ணா-புரட்சி தலைவர் முன்னேற்றக் கழகம், போட்டி அதிமுக என்று பயணித்தும், திமுக கூட்டணி, பாஜக, காங்கிரஸ் என்று மாறி மாறி பயணித்தும் அரசியலைத் தொடர்ந்தார்.
1999 மக்களவைத் தேர்தலில் திமுக-பாஜக கூட்டணியில் இணைந்து மோதிரம் சின்னத்தில் வென்றார். மத்திய அரசில் இணை அமைச்சராக உயர்ந்தார். பாஜக சார்பில் மாநிலங்களவை உறுப்பினராகப்பட்டார். பின்னர், காங்கிரஸில் இணைந்து 2016-இல் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவரானார். 2019-இல் திருச்சியிலிருந்து மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். காங்கிரஸில் தொடர்கிறார்.
குமரி அனந்தன்
மக்களவை உறுப்பினராகவும், ஐந்து முறை சட்டப்பேரவை உறுப்பினராகவும், தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராகவும் திகழ்ந்த குமரி அனந்தன், 1980-ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸிலிருந்து விலகி காந்தி காமராஜ் தேசிய காங்கிரஸை தொடங்கினார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதைக் காங்கிரஸில் இணைத்தார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தொண்டர் காங்கிரஸ் என்ற ஒன்றைத் தொடங்கினார். பின்னர் மீண்டும் காங்கிரஸுக்கே திரும்பினார்.
கே.ஏ. கிருஷ்ணசாமி
பின்னாளில் இந்தியாவின் குடியரசுத் தலைவரான ஆர். வெங்கட்ராமனை 1967-இல் தோற்கடித்து அரசியலில் அடிபெடுத்து வைத்தபோது கவனத்தை ஈர்த்தவர். எம்ஜிஆருடன் இணைந்து அதிமுகவை உருவாக்கிய அதன் ஆரம்ப கால முதன்மைத் தலைவர்களில் ஒருவர். ஆனால், பின்னர் தனிப்பாதையில் சென்றார்.
தா. பாண்டியன்
தா. பாண்டியன் மாணவர் பருவத்திலிருந்தே இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடனும் அதன் இலக்கிய அமைப்பான கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்துடனும் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு இயங்கியவர். 1989-இல் எஸ்.ஏ. டாங்கே தலைமையிலான ஐக்கிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைந்தார். 1989-இல் காங்கிரஸின் கை சின்னத்தில் போட்டியிட்டு வென்ற அந்தக் கட்சியின் ஒரே மக்களவை உறுப்பினர் தா. பாண்டியன்தான். 2000-இல் மீண்டும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குத் திரும்பினார்.
ஜி.கே. மூப்பனார்
கட்சிகளுள் ஏற்பட்ட பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க இந்திரா காந்தியின் நம்பிக்கையைப் பெற்ற தலைவர். எட்டு ஆண்டுகள் காங்கிரஸ் கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக இருந்தார்.
1996 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் ஜெயலலிதாவுடன் காங்கிரஸ் தொடர வேண்டும் என்ற அகில இந்தியத் தலைமையின் முடிவை எதிர்த்துப் பிரிந்து தமிழ் மாநில காங்கிரஸ் தொடங்கினார். பின்னர் அந்தக் கட்சி காங்கிரஸில் இணைந்தது.
வாழப்பாடி ராமமூர்த்தி
காங்கிரஸின் சார்பில் ஐந்து முறை மக்களவை உறுப்பினராக இருந்த வாழப்பாடி ராமமூர்த்தி, நரசிம்ம ராவ் அமைச்சரவையில் இடம் பெற்றிருந்தார். 1995-இல் காங்கிரஸிலிருந்து விலகி திவாரி காங்கிரஸில் இணைந்தார்.
பின்னர் தமிழக ராஜீவ் காங்கிரஸை தொடங்கி, அதிமுக-பாஜக கூட்டணியில் இணைந்து 1999-இல் சேலம் தொகுதியில் வென்று வாஜ்பாய் அமைச்சரவையில் இடம்பெற்றார். பின்னர் கட்சியைக் கலைத்துவிட்டு காங்கிரஸுக்கே மீண்டும் திரும்பினார்.
ப. சிதம்பரம்
இன்று பாஜக விமர்சகர்; ஆனால் 2001-இல் அதே பாஜகவுடன் கூட்டணியில் போட்டியிட்டவர். ஜெயலலிதாவுடன் இணைவதை எதிர்த்து, மூப்பனாரை விட்டுப் பிரிந்து தமிழ் மாநில ஜனநாயகப் பேரவையைத் தொடங்கி தமிழகத்தில் திமுக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் இணைந்தார். 2004-இல் மீண்டும் காங்கிரஸில் இணைந்தார்.
வைகோ
ஒருகாலத்தில் கருணாநிதிக்குப் பிரியமான போர்வாள். பின்னர் சதி குற்றச்சாட்டுகளால் திமுகவிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். மறுமலர்ச்சி திமுகவைத் தொடங்கினார். ஸ்டாலினை வாரிசாக முன்னிறுத்திய திமுகவின் குடும்ப அரசியலை எதிர்த்து பல ஆண்டுகள் பல கூட்டணிகளை அமைத்தார். இப்போதைக்கு திமுக தலைமையிலான கூட்டணியில் இருக்கிறார்.
தமிழக அரசியல் மேடையில் தலைவர்கள் தங்கள் சொந்தக் கொடிகளை ஏற்றி, தங்கள் சொந்தப் புரட்சிகளை அறிவித்து, தன்சொந்த நியாயங்களை முன்னிறுத்தி எத்தகைய கட்சிகளையும் அரங்கேற்றலாம். ஆனால், காலம் இரக்கமின்றி அவர்களை அலைக்கழித்து மீண்டும் தொடங்கிய இடத்திற்கே அனுப்புகிறது.
வாழ்க்கை என்பது வட்டமென்பது இதனால்தானோ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
வி ம ரி ச ன ம் - காவிரிமைந்தன் 
இராஜாஜி காங்கிரஸை விட்டுச் சென்ற பிறகு திரும்பவில்லை. திருநாவுக்கரசரும் அப்படித்தான்.
இந்தக் கட்டுரை மூலம் மாலன் சொல்ல வருவது என்ன?
பாவப்பட்ட வைகோ. என்ன பண்ணுவது என்று அவருக்கு ஒன்றுமே தெரியவில்லை. வேலையற்றுப்போய் இப்போ கவர்னருக்கு எதிரா நடைப்பயணம் போகிறார். அவருக்குத்தான் திமுகவுடன் சேர முடியாது, தவெகவுடன் சேரலாம், ஆனால் கருணாநிதிக்கு வாக்கு கொடுத்தேன் அதைக்கொடுத்தேன் என்றெல்லாம் விட்ட கதை சந்திக்கு வந்துவிடும்.
மாலன் இந்தக் கட்டுரையை எழுதச் செலவழித்த நேரத்தில் வைகோ வுக்கு அடுத்தது என்ன செய்யலாம் என்று ஆலோசனை சொல்லியிருக்கலாம். அவர்தான் பாவம்… காலாவதியான, கொள்கையில்லாத அரசியல் கட்சியை வைத்துக்கொண்டு, கூடவே ஒரு வாரிசையும் வைத்துக்கொண்டு திண்டாடுகிறார்.
அண்ணாமலை தனிக்கட்சி ஆரம்பித்தால், போணியாகுதோ இல்லையோ, நிச்சயமாக பாஜகவில் திரும்ப வந்து கரையமாட்டார் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். திராவிடக் காற்று உள்ளவங்களுக்குத்தான் மானம், ரோஷம், வெட்கம் என்று எந்த உணர்ச்சியுமே கிடையாது.