திமுக இன்னும் மத்திய அமைச்சரவையில்
சேரவில்லையே – கலைஞர் ..!!!    (   ஆதங்கம் ?  )

ராஜ்ய சபா தேர்தலில், திருமதி கனிமொழிக்காக
காங்கிரசின் ஆதரவைக் கோரியது குறித்து சிலர்
கண்டனம் தெரிவித்ததற்கு  கலைஞர்
பதில் கூறி இருக்கிறார் -இதோ அவரது
சொற்களிலேயே –

“மாநிலங்களவைத் தேர்தலில் கனிமொழிக்கு காங்கிரஸ்
கட்சியிடமிருந்து ஆதரவு கேட்டுப் பெறப்பட்டது.

மாநிலங்களவைத் தேர்தலில் திமுகவை காங்கிரஸ்
ஆதரித்திருந்தாலும் அந்தக் கட்சியுடன்
இப்போது  (underline ?) கூட்டணி இல்லை.

கனிமொழி ஆதரவிற்காக இலங்கைப் பிரச்சினையை
கைவிடவில்லையே. 13-ஆவது அரசியல் சட்டத்
திருத்தத்தை ரத்து செய்யும் இலங்கை அரசின்
முயற்சியை மத்திய அரசு தடுக்க வேண்டும் என்று
இப்போதும் தான் திமுக வலியுறுத்துகிறது.

மாநிலங்களவைத் தேர்தலில் திமுகவுக்கு காங்கிரஸ்
ஆதரவு தெரிவித்த காரணத்தால் திமுகவைச் சேர்ந்த
யாரும் மத்திய அரசில் சேர்ந்துவிடவில்லை என்பதைப்
புரிந்துகொள்ள வேண்டும்”.

இது எப்படி.. ? கலைஞர் கலைஞர் தான் !

அடுத்தபடியாகயாக அதுவும் நடக்கக்கூடும்
என்பதற்கு இந்த பேச்சு அடித்தளமோ ?
பேச்சில்,அநாவசியமாக 6 மத்திய மந்திரிப் பதவிகளை
விட்டு விட்டோமோ என்கிற ஆதங்கம் தெரியவில்லை ?

கலைஞரின்  நடவடிக்கைகளைப் பார்க்கும்போது
அவரைப்பற்றி தமிழருவி மணியன் கூறியவை
நினைவிற்கு வருகிறது.

தமிழருவி மணியன் ஒரு அற்புதமான பேச்சாளர் –
சிந்தனையாளர்.

இவை அவரது எழுத்துக்கள் –

————–

“கலைஞர் மீண்டும் காங்கிரஸுடன் கைகோத்து நின்றதன்
மூலம் அவருடைய போலி ஈழ ஆதரவு முகமூடி கழன்று,
சுயநலச் சாயம் படிந்த நிஜ முகம் தெளிவாகத்
தெரிந்து விட்டது.  இனி அவர் எவ்வளவு அடர்த்தியாக
இன அரிதாரம் பூசினாலும், உண்மை முகத்தில் சிறிதும்
ஒட்டாது.  கலைஞரைப் பொறுத்தவரை பொதுவாழ்வில்
தனிப்பட்ட விருப்பம் சார்ந்த படிநிலைகள் உண்டு.
இன்றுவரை தமிழினம் பூரணமாகப் புரிந்துகொள்ளாதது
தான்  பேரவலம்.

முதலில் கலைஞருக்கு முக்கியமானது,
அவரது சொந்த நலன்.
அடுத்தது குடும்ப நலம்.
அதற்கடுத்தது கழக நலன்.
இந்த மூன்றும் எந்த வகையிலும் பாதிக்கப்படாத
நிலையில் மட்டுமே, கொஞ்சம் சமூக நலன்.

ஈழம் எரிந்தபோது, இனம் கரிந்து அழிந்தபோது –
முதல்வர் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த கலைஞர்,
காங்கிரஸ் அரவணைப்பில் அகமகிழ்ந்திருந்தார்.

பதவி பறிபோனதும், கழகத்தின் கட்டுமானம் தகர்ந்து
தரைமட்டமானது, ஈழ உறையில் துருப்பிடித்துக் கிடந்த
இன உணர்வு வாளை உருவி எடுத்தார். காங்கிரஸ்
உறவை வெட்டி முறித்தார். தமிழினத்துக்கு எதிராக
காங்கிரஸ் செயல்படுவதை புதிதாகக் கண்டு பிடித்தார்.

இனத்தைக் காக்கும் புனிதப்பணியிலிருந்து இனி
ஓயப்போவதில்லை என்று சூளுரைத்தார் !
உடன்பிறப்புகள் அறிவாலயத்தில் கூடி –
விவாகரத்துக்கு – வாணவேடிக்கை நடத்தி விழா எடுத்தனர்.

மாநிலங்கள் அவை தேர்தல் வந்தது.
மார்க்சிஸ்டுகள் இணங்கி இருந்தால் –
விஜய்காந்த் வணங்கி இருந்தால் –
கலைஞரின் காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு தொடர்ந்து
முரசொலித்திருக்கும் !

மாறாக, மார்க்சிஸ்டுகள் மயங்கவில்லை.
விஜய்காந்த் விரும்பவில்லை.
கனிமொழியின் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும் வரை –
கலைஞரின் கண்களில் உறக்கம் இல்லை !

“கழகத்தின் எதிர்கால நன்மைக்காக –
காங்கிரஸ் உறவை முறித்தேன்.
மகள் கனிமொழியின் வருங்கால நன்மைக்காக –
மீண்டும் காங்கிரஸின் உறவை வரித்தேன்” என்பது
கலைஞரின் புதுமொழி.

“குடும்ப நலனே ! உனக்குப் பெயர் தான் தி.மு.கழகமா ?”
என்று நமக்குக் கேட்கத் தோன்றுகிறது.”

——————————–

“ஊழல் மலிந்த அரசியல்வாதிகளை நாம் இன்னும்
எத்தனைக் காலம் சகித்துக் கொண்டிருக்கப் போகிறோம் ?

ராமன் ஆண்டாலென்ன, ராவணன் ஆண்டாலென்ன
என்னுடைய பாடு எனக்கு என்று
பொறுப்பற்றுக் கிடந்தால் இந்த தேசம் எப்படி உருப்படும் ?

ஜனநாயகத்தில் எதைச்சாதிக்க முடியும் நாம் ?
முழுக்க நன்மை என்பது ஒரு பக்கமும்,
முழுக்க தீமை என்பது மறு பக்கமும் நின்றால் –
இது தீமை என்று தவிர்த்து விடலாம்.
இது நன்மை என்று அணைத்துக் கொள்ளலாம்.
ஆனால் அரசியலுக்குள் முழு நன்மையையும் பார்க்க
முடியாது – முழு தீமையையும் பார்க்க முடியாது !
ராவணனுக்குள்ளேயும் ராமன் இருப்பான் –
ராமனுக்குள்ளேயும் ராவணன் இருப்பான்.

கருணாநிதியை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.100 சதவீதம்
தீமையான மனிதர் என்று புறந்தள்ளி விட முடியுமா ?
முடியாது. கல்லுக்குள் ஈரம் இருப்பது மாதிரி
கருணாநிதிக்குள்ளேயும் ஈரம் இருக்கிறது !
எது பெரிய தீமை – எது சிறிய தீமை என்று ஒப்புநோக்கி,
சிறிய தீமையை சகித்துக் கொண்டு – பெரிய தீமையை
வழியனுப்பி வைக்கிறோம்.

ஆனால் கொடுமை என்னவென்றால் -ஒரு கட்டத்தில்
5 ஆண்டுகள் கருணாநிதி நமக்கு பெரிய தீமையாகத்
தெரிவார். அந்த பெரிய தீமையைப் புறந்தள்ள வேண்டும்
என்று திரும்புகிறபோது – ஜெயலலிதா சிறிய தீமையாகத்
தெரிவார்.

உடனே பெரிய தீமையாகிய கருணாநிதியை
நாற்காலியிலிருந்து அகற்றி விட்டுத்தான் அடுத்த வேலை
என்று கோபத்தோடு வாக்குச்சாவடிக்கு செல்கிறோம்.
இதுவரை தமிழ்ச் சமுதாயம் காணாதது போல்
ஒட்டு மொத்த தமிழகத்தையும் -பட்டா போட்டு விற்று
விடக்கூடிய அளவுக்கு அவர்கள் அரக்கர்களாக மாறிவிட்ட
போது, அவர்களை மன்னிக்க மக்களுக்கு மனம் வரவில்லை.
எனவே தான்  திமுக அவ்வளவு பெரிய தோல்வியைச்
சந்தித்தது. எனவே அவர்களைப் புறம் தள்ளினோம்.
சிறிய தீமைக்கு நாம் இப்போது அரியாசனம் தந்திருக்கிறோம் !

ஜெயலலிதாவுக்கும், கருணாநிதிக்கும் உள்ள வித்தியாசம்
என்னவென்றால் – கருணாநிதியை ஆட்சியில் உட்கார
வைத்து விட்டால், அகற்றுவதற்கு நாம் ஆயிரம் சிரமங்கள்
பட வேண்டும். அவ்வளவு எளிதாக அவரை நாற்காலியிலிருந்து
இறக்கி விட முடியாது. நாற்காலிக்காகவே பிறந்த மனிதரவர் !
இந்த வயதிலும், மகனுக்கு விட்டுத்தர முடிகிறதா
அந்த நாற்காலியை … ? ஜெயலலிதாவை உட்காரவைத்து
விட்டு நீங்கள் ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவருக்கான
பள்ளத்தை அவரே வெட்டுவார். அவருக்கு இணை சொல்ல
இந்திய அரசியலிலேயே  யாரும் கிடையாது.

கருணாநிதியிடம் இனப்பற்றும், மொழிப்பற்றும் நிச்சயம்
இருக்கிறது. அது செத்து விடவில்லை. கருணாநிதியைப்
போல இனப்பற்றும், மொழிப்பற்றும் உள்ள மனிதனை
நீங்கள் காணவே முடியாது. எது வரை ?

அவரை நீங்கள் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக வைத்திருக்கும்
வரை !

நீண்ட நெடிய தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் கருணாநிதி
மாதிரியான எதிர்க்கட்சித் தலைவர் யாருமே கிடையாது.

ஆனால், அவரைப்போன்ற மோசமான முதலமைச்சரும்
யாரும் கிடையாது. அதனால் மறந்தும் கூட கருணாநிதியின்
பக்கம் மீண்டும் உங்கள் பார்வையைத் திருப்பி விடாதீர்கள்.
அதோடு தீர்ந்தது தமிழ்நாடு.

நாடாளுமன்ற தேர்தல் வரவிருக்கிறது.
1952-ல் இருந்து 2011 வரை நடந்த 15 நாடாளுமன்ற
தேர்தல்களிலும் தமிழகத்தில் திராவிடக் கட்சிகளின்
தோள்களில் பயணித்தே காங்கிரசார் நாடாளுமன்றம்
சென்றிருக்கிறார்கள்.

ஒரு புதிய வரலாற்றை வருகிற நாடாளுமன்ற தேர்தலில்
தான் தமிழகம் எழுதவிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டிலிருந்து –
ஒரு காங்கிரஸ்காரர் கூட நாடாளுமன்றத்திற்குச்
செல்லாமல், தமிழக காங்கிரசைச் சேர்ந்த ஒரு
பிரதிநிதி கூட நாடாளுமன்றத்தில் இல்லாமல் –
ஒரு புதிய வரலாற்றை உருவாக்கினால் தான் –
மானம் என்கிற சொல்லுக்கு ஓரளவாவது அர்த்தம்
தெரிந்தவர்கள் தமிழர்கள் என்று கூறுவேன்.”