“சுட்டுக் கொல்” – தூக்கிலிடாதே…!!!


பிரிட்டிஷ் பேரரசுக்கு எதிராக போர் புரிந்ததாக
என் மீது குற்றம் சாட்டி இருக்கிறீர்கள்….

போர்க்களத்தில் சிக்கிக்கொண்ட ஒரு எதிரியை
எப்படிக் கொல்வீர்கள்…
தூக்கிலிட்டா… துப்பாக்கியால் சுட்டா…?

உங்கள் குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்க வேண்டுமானால் –
போர்வீரன் என்னை சுட்டுக் கொல்லுங்கள் …

மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட “புரட்சி வீரன் பகத் சிங்”
பிரிட்டிஷாருக்கு எழுதிய கடிதத்தில்
கேட்டது என்ன….?

————————–

சென்ற வாரம் சாவர்க்கர் பற்றிய ஒரு விவரமான
கட்டுரை இந்த தளத்தில் வந்தது. அப்போதே நினைத்தேன்…

சாவர்க்கருக்கும், பகத்சிங்குக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப்
பற்றியும் கொஞ்சம் ஒப்பிட்டு எழுத வேண்டுமென்று…

சாவர்க்கர், பிரிட்டிஷாரிடம் மன்னிப்புக் கோரியும்
பிரிட்டிஷார் எதிர்பார்க்கும் விதத்தில், தான் நடந்துகொள்ள
தயாராக இருப்பதாக தெரிவித்தும் எழுதிய கடிதம்
சாவர்க்கர் பற்றிய அந்த இடுகையில் வெளியிடப்பட்டது.

—————————–

பகத் சிங் நிலை என்ன …?
வழக்கின் பின்னணி –

பகத்சிங், ராஜகுரு, சுக்தேவ் ஆகிய மூன்று பேர் மீதும் –
பிரிட்டிஷ் அதிகாரி சாண்டர்ஸ் மற்றும் போலீஸ் அதிகாரி
சனன் சிங்கை கொன்றதாகவும், பிரிட்டிஷ்
அரசுக்கு எதிராக சட்டவிரோதமாக போர் தொடுத்ததற்காக
ராஜத்துரோக குற்றமும் – பிரிட்டிஷ் அரசால் வழக்கு
தொடரப்பட்டது.

ஜூலை 10, 1929 அன்று வழக்கு விசாரணை துவங்கியது.

பகத் சிங் இந்த வழக்கு விசாரணையை இந்தியர்களின்
சுதந்திர கோரிக்கை நாடு முழுவதும் வலுப்படவும்,
அதற்குரிய பின்னணியை உருவாக்கிக் கொள்ள
இந்த வழக்கு உதவ வேண்டுமென்றும் தீர்மானித்து,
அதற்கேற்ப இந்த வழக்கில் வக்கீல்கள் யாருமின்றி –
தானே வழக்காடினான்.

வழக்கின் இறுதியில், எதிர்பார்த்தபடியே –
பகத்சிங், ராஜகுரு, சுக்தேவ் ஆகிய
மூன்று பேருக்கும் தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

————————-

தண்டனை நிறைவேற்றப்படும் முன், பகத் சிங், பிரிட்டிஷ்
அரசுக்கு மனு வடிவில் ஒரு கோரிக்கை விடுத்தான்…

நாங்கள் குற்றவாளிகள் என்று தீர்மானித்து
மரண தண்டனை என்று தீர்ப்பும் கொடுத்து விட்டீர்கள்.

இந்திய சுதந்திரப் போராட்டம் எங்களால்
துவங்கப்பட்டது இல்லை….
அது எங்களோடு முடியப்போவதும் இல்லை…

எங்கள் மரணத்திற்குப் பிறகும் –

அதன் இலக்கை அடையும் வரையில் இந்தப் போராட்டம்
எங்களுக்குப் பின் வருபவர்களால், தொடரப்பட்டுக்கொண்டே
தான் இருக்கும். மரணத்திற்கு நாங்கள் அஞ்சவில்லை.

ஆனால், எங்கள் உயிரைப் பறிப்பதைப்பற்றி ஒரு
வேண்டுகோள். பிரிட்டிஷ் அரசோடு நாங்கள் போர்
தொடுத்ததாக எங்கள் மீது ராஜத்துரோக குற்றச்சாட்டு
வைக்கப்பட்டது….

அப்படியானால், இதை ஒரு போர் என்று பிரிட்டிஷ் அரசு
ஒப்புக்கொள்கிறது. எனவே, போரில் பிடிபட்ட
போர்க்குற்றவாளிகள் நாங்கள்…

போர்க் குற்றவாளிகளை துப்பாக்கியால் சுட்டு தான்
மரண தண்டனையை நிறைவேற்றுவார்கள். நாங்களும்
ஒரு போர்க்குற்றவாளியைப் போல், கௌரவமாகவே
உயிரிழக்க விரும்புகிறோம்.

எனவே எங்களை தூக்கில் போடாமல், துப்பாக்கியால்
சுட்டுக் கொல்வதன் மூலம் எங்கள் மரண தண்டனையை
நிறைவேற்ற வேண்டும் ….

—————

தங்கள் மரணத்தை வீர மரணமாக பகத்சிங் நினைத்தான்.
உயிர் பிழைக்க கெஞ்சவில்லை;
மன்னிப்பு கோரவில்லை.

தூக்கில் போடுவதற்கு பதிலாக,
யுத்தக் கைதியாக பாவித்து, எங்களை சுட்டுக் கொல்லுங்கள்
என்று பிரிட்டிஷ் அரசிடம் சொல்லி இருக்கிறான்…..

எடுத்துக்கொண்ட கொள்கைக்காக – தைரியமாக அதன்
விளைவுகளை எதிர்நோக்கத் தயாராக இருந்த,
சாகத்துணிந்த ஒரு வீரன்.
தன் சாவும், சுதந்திரப்போராட்டம் வலுப்பெற உதவ
வேண்டுமென்று நினைத்த ஒரு வீரன் …!!!

————

———–

பகத் சிங், பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எழுதிய கடிதம் கீழே…
——————————-

Bhagat Singh’s Last Petition-

Lahore Jail, 1931
bhagat singh jail
To: The Punjab Governor

Sir, With due respect we beg to bring to your kind notice
the following:That we were sentenced to death on
7th October 1930 by a British Court, L.C.C Tribunal,
constituted under the Sp. Lahore Conspiracy Case
Ordinance, promulgated by the H.E. The Viceroy,
the Head of the British Government of India, and that the
main charge against us was that of having waged war
against H.M. King George, the King of England.

The above-mentioned finding of the Court pre-supposed
two things:

Firstly, that there exists a state of war between the
British Nation and the Indian Nation and, secondly,
that we had actually participated in that war and were
therefore war prisoners.

The second pre-supposition seems to be
a little bit flattering,
but nevertheless it is too tempting to resist the
desire of acquiescing in it.

As regards the first, we are constrained to go into some detail.
Apparently there seems to be no such war as the phrase
indicates.

Nevertheless, please allow us to accept the validity of the
pre-supposition taking it at its face value. But in order to be
correctly understood we must explain it further.

Let us declare that the state of war does exist and shall exist
so long as the Indian toiling masses and the natural resources
are being exploited by a handful of parasites.

They may be purely British capitalist or mixed British and Indian
or even purely Indian. They may be carrying on their insidious
exploitation through mixed or even on purely Indian
bureaucratic apparatus. All these things make no difference.

No matter, if your government tries and succeeds in winning over
the leaders of the upper strata of the Indian society through
petty concessions and compromises and thereby cause a
temporary demoralisation in the main body of the forces.

No matter, if once again the vanguard of the Indian movement,
the Revolutionary Party, finds itself deserted in the thick of
the war.

No matter if the leaders to whom personally we are much
indebted for the sympathy and feelings they expressed for us,
but nevertheless we cannot overlook the fact that they did
become so callous as to ignore and not to make a mention
in the peace negotiation of even the homeless, friendless
and penniless of female workers who are alleged to be
belonging to the vanguard and whom the leaders consider
to be enemies of their utopian non-violent cult which
has already become a thing of the past;

the heroines who had ungrudgingly sacrificed or offered
for sacrifice their husbands, brothers, and all that were
nearest and dearest to them, including themselves,
whom your government has declared to be outlaws.

No matter, it your agents stoop so low as to fabricate
baseless calumnies against their spotless characters to
damage their and their party’s reputation.

The war shall continue.

It may assume different shapes at different times. It may
become now open, now hidden, now purely agitational,
now fierce life and death struggle.

The choice of the course, whether bloody or comparatively
peaceful, which it should adopt rests with you. Choose
whichever you like. But that war shall be incessantly waged
without taking into consideration the petty (illegible) and
the meaningless ethical ideologies.

It shall be waged ever with new vigour, greater audacity
and unflinching determination till the Socialist Republic is
established and the present social order is completely
replaced by a new social order, based on social prosperity
and thus every sort of exploitation is put an end to and
the humanity is ushered into the era of genuine and
permanent peace.

In the very near future the final battle shall be fought
and final settlement arrived at.

The days of capitalist and imperialist exploitation are
numbered. The war neither began with us nor is it going to
end with our lives. It is the inevitable consequence of the
historic events and the existing environments.

Our humble sacrifices shall be only a link in the chain
that has very accurately been beautified by the unparalleled
sacrifice of [Jatin] Das and most tragic but noblest sacrifice
of Comrade Bhagawati Charan and the glorious death of
our dear warrior [Chandrashekhar] Azad.

As to the question of our fates, please allow us to say that
when you have decided to put us to death, you will certainly do it.

You have got the power in your hands and the power is
the greatest justification in this world.

We know that the maxim “Might is right” serves as your
guiding motto. The whole of our trial was just a proof of that.

We wanted to point out that according to the verdict of your
court we had waged war and were therefore war prisoners.

And we claim to be treated as such, i.e., we claim
to be shot dead instead of to be hanged.

It rests with you to prove that you really meant what
your court has said.

We request and hope that you will very kindly order the
military department to send its detachment to perform our execution.

Yours,
BHAGAT SINGH

Translated by the Shaheed Bhagat Singh Research Committee

.
————————————————————————————————————————————————————

About vimarisanam - kavirimainthan

விமரிசனத்தில் வெளிவரும் ஒவ்வொரு இடுகையையும், உடனடியாக மின்னஞ்சல் மூலம் பெற மேலே உள்ள அதற்குரிய follow விமரிசனம் -காவிரிமைந்தன் widget -ஐ க்ளிக் செய்யுங்கள்...
படத்தொகுப்பு | This entry was posted in அரசியல், அரசியல்வாதிகள், இணைய தளம், கட்டுரை, தமிழ், பொது, பொதுவானவை, Uncategorized. Bookmark the permalink.

1 Response to “சுட்டுக் கொல்” – தூக்கிலிடாதே…!!!

  1. Subramanian சொல்கிறார்:

    Classic.
    thank you sir.

பின்னூட்டங்கள் மூடப்பட்டுள்ளது.